Make your own free website on Tripod.com

Douglas A-20 Havoc

Typ : taktyczny bombowiec średniego zasięgu

Havoc

Havoc

Historia powstania i produkcji

Projekt samolotu opracowano w zakładach Douglas Aircraft w 1938 roku. Pierwszy lot prototypu odbył się  26.10.1939. Samolot ten wzbudził duże zainteresowanie francuskiej komisji lotniczej, która w tym czasie przebywała na terenie USA w celu wyboru i zakupu średniego bombowca dla lotnictwa francuskiego. Francuzi zamówili łącznie 475 samolotów, ale zdążyli odebrać i wykorzystać tylko niewielką liczbę samolotów.

W lotnictwie armii amerykańskiej samolot otrzymał oznaczenie A-20 Havoc, w marynarce wojennej BD-1, BD-2. Używano również oznaczeń : DB-7 (wersja bombowa), P-70 (nocny myśliwiec) oraz F-3 (wersja rozpoznawcza) Po upadku Francji zamówienie zostało przejęte przez brytyjskie Air Ministry. W służbie RAF samolot nosił poznaczenie Boston. W 1940 roku po wyprodukowaniu 206 samolotów DB-7 opracowany został nowy prototyp XA-20B, który stał się wzorcem dla dalszej produkcji wielkoseryjnej odmian A-20B, C, G, H, J, K. W największej ilości zbudowano odmianę A-20B (909 sztuk), A-20C (808 sztuk) oraz A-20G (2850 sztuk). W ramach planu Lend-Lease znaczną ilość samolotów tego typu przejęły Wielka Brytania i Związek Radziecki. Lotnictwo radzieckie otrzymało 3125 samolotów wersji B, C, G, H i K, które w większości weszły w skład lotnictwa Floty Bałtyckie i Czarnomorskiej.

Ciekawą wersją samolotu był Havoc Turbinlite używany jako myśliwiec nocny, tzw. oświetleniowy. Był to specjalnie przygotowany samolot wyposażony w radar AI Mk.IV oraz potężny reflektor w nosie kadłuba typu Helmore Turbinlite o mocy 2,6 mln świec. Samoloty te współdziałały z myśliwcami nocnymi Hurricane Mk.II C. Havoc odnajdywał radarem samolot nieprzyjacielski i po zbliżeniu się oświetlał go znienacka niesamowicie jasnym światłem, a Hurricane niszczyły oślepionego przeciwnika. Zespoły takie działały przez kilka miesięcy  na przełomie lat 1942/1943 i odnosiły spore sukcesy.

Konstrukcja i dane taktyczno-techniczne

Konstrukcja : Całkowicie metalowy średniopłat z pojedynczym usterzeniem i chowanym podwoziem. Kadłub o konstrukcji półskorupowej. Płat kesonowy, dwudźwigarowy, trójdzielny.

Napęd: (A-20G) Dwa gwiazdowe 14-cylindrowe silniki typu Wright R-2600-23 o mocy 1620 KM. Śmigła metalowe trójłopatowe przestawialne, dwuzakresowe typu Hamilton Standard

Uzbrojenie: 7 karabinów maszynowych 7,7 mm, bomby -1400 kg. Stosowano też inne warianty uzbrojenia.

Dane techniczne:

Rozpiętość 17,82 m
Długość 14,74 m
Wysokość 5,52 m
Pow. nośna 43,2 m2
Masa własna 5526 kg
Masa całkowita 11 325 kg
Prędkość maksymalna 482 km/h
Prędkość minimalna 130 km/h
Czas wznoszenia na 5500 m 9 min
Pułap 7600 m
Zasięg 1610 km

Powrót do samolotów amerykańskich

Powrót do strony głównej