Make your own free website on Tripod.com

Sikorsky JRS-1

Typ: łódź latająca

Opis powstania i rozwoju

Igor Sikorski, znany rosyjski konstruktor lotniczy z czasów przedrewolucyjnych. Był twórcą kilku konstrukcji samolotów wielosilnikowych, w tym czterosilnikowego bombowca Ilia Muromiec. W 1919 Sikorski znalazł się na emigracji w USA i wkrótce założył własne przedsiębiorstwo lotnicze zatrudniające wielu przybyłych z Rosji. W 1915 Sikorski zainteresował się konstrukcjami amfibii. Wtedy też powstała pierwsza amfibia firmy (Sikorski używał nazwy amphibion), oznaczona S-34. W następnych latach powstawały dalsze, coraz bardziej udoskonalone konstrukcje, jak np. popularna amfibia S-38 używana zarówno przez linie lotnicze Pan American jak i indywidualnych posiadaczy np. słynnego badacza Afryki i Borneo Martina Johnsona. Największym osiągnięciem zakładów Sikorskiego w okresie międzywojennym (później Igor Sikorski podjął pionierskie prace w dziedzinie śmigłowców) była czterosilnikowa amfibia pasażerska (40 osób) S-42 używana przez Pan American Airways do lotów transoceanicznych pod nazwa Clipper. W 1935 powstała jeszcze jedna konstrukcja - dwusilnikowa amfibia dla 15 osób S-61, która właściwie była zmniejszoną kopią wielkiej S-42.

W 1937 amfibie S-43 zostały zamówione zarówno przez marynarkę wojenną jak i armię USA do celów transportowych i otrzymały oznaczenia (odpowiednio): IRS-1 i Y10A-8. Siedem IRS-1 zostało rozdzielonych miedzy US Navy (S) i Marines (2). Armia (US Army) zamówiła 5 amfibii. Ponadto holenderskie lotnictwo morskie zamówiło 43 amfibie S-43 do użytku w Indiach Wschodnich (Indonezja). Zamówienie to zostało jednak anulowane z chwilą zajęcia tej kolonii holenderskiej przez Japonię w 1942. Zarówno IRS-1 jak i Y10A-8 pozostawały w służbie USA przez cały czas wojny.

Dane taktyczno-techniczne

Konstrukcja: S-43 była konstrukcji całkowicie metalowej o układzie łodzi latającej. Podobnie jak w poprzednich amfibiach Sikorskiego jednaredanowa łódź-kadłub stanowiła wydzielony, odrębny element konstrukcji. Obszerna kabina z okratowanymi oknami z boków mogła pomieścić 15 osób lub odpowiedni ładunek. Płat trójdzielny. Krawędź spływu miedzy lotkami zajmowała pojedyncza niedzielona klapa do lądowania. Podwozie kołowe z kółkiem tylnym. Kola główne byty wciągane w locie w boki kadłuba. ale koło tylne tylko podnoszone. Huczne pływaki ustateczniające podwieszone zostały pod zewnętrznymi częściami skrzydeł na równoległych wspornikach i usztywnione cięgnami.

Napęd: dwa silniki gwiazdowe Pratt-Whitney R-1620-52 Hornet, śmigła przestawialne

Uzbrojenie: brak

Dane techniczne:

Długość 15,6 m
Rozpiętość 26,2 m
Wysokość 5,4 m
Powierzchnia nośna  
Masa własna 5775 kg
Masa całkowita 8650 kg
Prędkość maksymalna 306 km/h
Prędkość przelotowa 282 km/h
Wznoszenie 5,25 m/s
Pułap normalny 6300 m
Zasięg  

Powrót do samolotów amerykańskich

Powrót do strony głównej