Make your own free website on Tripod.com

Martin XPB2M-1 Mars

Typ: łódź latająca

Opis powstania i rozwoju

W rok po rozpoczęciu projektu wodnosamolotu PBM Mariner, w zakładach Martin zamówiono następną, większą łódź latającą, przeznaczoną dla dalekiego zwiadu nad oceanami. Prace nad projektem i prototypem łodzi Model 170 trwały do listopada 1941, ale wypadek w czasie prób spowodował, że prototyp oblatano dopiero 03.07.1942. Wodnosamolot ten był wówczas największą łodzią latająca świata. Prototyp nosił oznaczenie XPB2M-1 Mars (PB - patrolowo-bombowy) i nie był uzbrojony, brak było też opancerzenia i oprotektorowania zbiorników. Przewidywana pracochłonność doprowadzenia samolotu do użytkowej wersji bojowej i wdrożenia do produkcji seryjnej spowodowała zaniechanie dalszego rozwoju w tym kierunku. W 1943 roku usunięto wieżyczki uzbrojenia, wzmocniono podłogi i Mars oznaczony już XPB2M-1R rozpoczął karierę jako morski wodnosamolot transportowy. W grudniu 1943 odbył się pierwszy lot z ładunkiem 6000 kg na trasie Patuxent River - Natal (Brazylia) długości 7040 km. Na początku 1944 roku Mars przeleciał trasę ponad 7500 km na Hawaje i z powrotem w czasie 27,5 h. Te sukcesy spowodowały złożenie przez US Navy zamówienia na 20 egzemplarzy w wersji transportowej, oznaczonej IRM-1. Samoloty te różniły się od oryginału pojedynczym usterzeniem pionowym. Zbudowano tylko 6 samolotów tego typu; pierwszy z nich oblatano już po wojnie. Ciekawostką jest, że dwa ostatnie wodnosamoloty Mars latają do dzisiaj. Są eksploatowane jako samoloty przeciwpożarowe w kanadyjskiej prowincji British Columbia w okolicy Vancouver. Każdy może unieść ładunek 30000 kg wody, co czyni z nich skuteczna broń w walce z pożarami lasów.

Dane taktyczno-techniczne

Konstrukcja: czterosilnikowy, wolnonośny grzbietopłat konstrukcji całkowicie metalowej. Trapezowe skrzydła o znacznej zbieżności, ale niewielkim wzniosie miały rozpiętość 61 m. Kadłub-łódź, o podłodziu jednoredanowym, mieścił 11-osobową załogę. Charakterystyczne dla ówczesnych konstrukcji Martina usterzenie miało eliptyczne płyty usterzenia pionowego umieszczone na końcach prostopadle do połówek usterzenia poziomego, odznaczającego się silnym wzniosem. Boczne pływaki na oprofilowanych wspornikach w kształcie litery V.

Napęd: 4 gwiazdowe, chłodzone powietrzem silniki Wright R-3350-18 Duplex Cycloneo mocy po 1620 kW

Uzbrojenie: brak

Dane techniczne:

Długość 35,8 m 
Rozpiętość 61,0 m
Wysokość 11,7 m
Powierzchnia nośna  
Masa własna 34235 kg
Masa całkowita 65230 kg
Prędkość maksymalna 355 km/h
Prędkość przelotowa 240 km/h
Wznoszenie 2,2 m/s
Pułap normalny 4450 m
Zasięg 7960 km

Powrót do samolotów amerykańskich

Powrót do strony głównej