Make your own free website on Tripod.com

Supermarine Spitfire Mk.I

Typ: myśliwski

Spitfire

Opis powstania i rozwoju

Jeden z najsłynniejszych samolotów myśliwskich  II wojny światowej - angielski Spitfire został zaprojektowany w wytwórni Supermarine przez znanego konstruktora głośnych w latach trzydziestych rekordowych wodnosamolotów  - inż Reginalda Mitchella. Oblatany 5.03.1936 r. prototyp o symbolu 300 potwierdził oczekiwania. Okazał się bardzo szybki, zwrotny i łatwy w pilotażu. 

W 1937 r. przystąpiono do produkcji wersji seryjnej Spitfire Mk.I uzbrojonej w 4 karabiny maszynowe 7,7 mm. W tym celu oddano nowe zakłady w Castle Bromwith i podpisano kontrakt na produkcję 1000 samolotów. Do końca października 1939 zamówiono łącznie 4000 egzemplarzy. Jeden samolot tego typu zakupiła w celach badawczych i porównawczych także Polska. Maszyna wysłana w sierpniu 1939 nigdy jednak do Polski nie dotarła. Od 175 wyprodukowanego egzemplarza w samolotach Spitfire zaczęto montować bardzo sprawne silniki Rolls-Royce Merlin III oraz trójłopatowe, metalowe śmigła o zmiennym skoku. Podczas produkcji samolotów Spitfire wprowadzono także szybę pancerną z przodu osłony kabinyi płytę stalową chroniącą tył głowy i barki pilota. Wytwarzano dwie odmiany wersji Mk.I - odmianę Mk.IA uzbrojoną w 8 karabinów maszynowych Browning 7,7 mm i odmianę Mk.IB z 2 działkami 20 mm i 4 karabinami 7,7 mm. 

Ogółem wyprodukowano 1566 samolotów Spitfire Mk.I.

W 1940 r. pojawiła się wersja Mk.II napędzana rzędowym silnikiem tłokowym Merlin XII o mocy 1175 KM z trójłopatowym śmigłem o zmiennym skoku. I w tym przypadku zależnie od konstrukcji płata i zamontowanego w nim uzbrojenia wytwarzano dwie odmiany : A i B. Niewielką liczbę Spifire Mk.II używaną w ratownictwie morskim oznaczono jako Mk.IIC z kombinowanym wariantem uzbrojenia. Łącznie w wersji Mk.II zbudowano 920 samolotów.

Do angielskich dywizjonów myśliwskich samoloty Spitfire Mk.I zaczęto przekazywać od czerwca 1938, w wersji Mk.II od połowy 1940r. 

Samoloty wersji Mk.III miały mieć wciągane w locie kółko ogonowe oraz grubsze opancerzenie o masie 40 kg. Zbudowano tylko 2 prototypy, przebudowane z wersji Mk.I. Planowano również uruchomienie produkcji wersji Mk.IV z silnikiem Griffon, ale z powodu przystąpienia do produkcji wielkoseryjnej wersji Mk.V od zamiaru tego odstąpiono. Powrócono potem do koncepcji samolotów rozpoznania fotograficznego tej wersji z przebudowy wersji Mk.V. W sumie w 1941 r. powstało 229 egzemplarzy  tego rodzaju samolotów oznaczonych PR Mk.IV, znanych również pod nazwą Spitfire D.

Polacy na Spitfire

Na początku 1941 r. samoloty Spitfire Mk.I A i Mk.IB trafiły na wyposażenie dywizjonów 303 i 308. Od drugiej połowy tego roku samoloty te (także w wersji Mk.II) trafiły do wszystkich polskich dywizjonów (za wyjątkiem 317)

Dane taktyczno techniczne

Konstrukcja: jednomiejscowy dolnopłat o konstrukcji metalowej, półskorupowej, podwozie klasyczne, chowane w locie

Napęd:

Uzbrojenie:

Dane techniczne:

Długość m
Rozpiętość m
Powierzchnia nośna m2
Masa własna kg
Masa całkowita kg
Prędkość maksymalna km/h
Prędkość minimalna km/h
Pułap normalny m
Zasięg km

Powrót do samolotów angielskich

Powrót do strony głównej