Make your own free website on Tripod.com

PZL-44 Wicher

Typ: pasażerski, transportowy

Opis powstania i rozwoju

Przestawienie się światowej komunikacji lotniczej od połowy lat trzydziestych na szybkie dolnopłaty z chowanym podwoziem spowodowało zamówienie Ministerstwa Komunikacji na budowę takiego samolotu w PZL. Projekt samolotu PZL-44 Wicher opracował zespół spod kierunkiem inż. Wsiewołoda Jakimiuka. Prototyp został oblatany 12 marca 1938 roku przez kpt. B. Orlińkiego, a w 1939 roku przeszedł próby eksploatacyjne w Polskich Liniach Lotniczych LOT. "Wicher" był nowoczesnym samolotem pasażerskim, odpowiednikiem ówczesnych samolotów zagranicznych. Był budowany jako następca samolotu Douglas DC-2, eksploatowanego w tym czasie przez PLL LOT, przewyższający jego osiągi. W 1938 roku PLL LOT zakupiły jednak samoloty Lockheed L-14H o lepszych osiągach od Wichra i tańsze od niego. W tej sytuacji w 1939 roku PLL LOT wycofały zamówienie na 10 Wichrów. Produkcja tak małej serii była m.in. przyczyną wysokiej ceny egzemplarza samolotu. Po wybuchu wojny we wrześniu 1939 raku prototyp Wichra SP-BPJ został ewakuowany do Lwowa, gdzie go pozostawiono.

Dane taktyczno-techniczne

Konstrukcja:  półskorupowa, duralowa; kabina mieściła 14 pasażerów i 4 osoby załogi; podwozie chowane; zbiorniki paliwa na 2200 l

Napęd: 2 silniki ,gwiazdowe, 9-cylindrowe, Wright Cyclone GR-1820 G2, o mocy 736 kW (1000 KM).

Uzbrojenie: brak

Dane techniczne:

Długość 18,45 m
Rozpiętość 23,80 m
Wysokość 4,80 m
Powierzchnia nośna 75 m2
Masa własna 5990 kg
Masa całkowita 9500 kg
Prędkość maksymalna 374 km/h
Prędkość przelotowa 316 km/h
Prędkość minimalna 110 km/h
Wznoszenie 6,1 m/s
Pułap normalny 6000 m
Zasięg 1800 km

Powrót do samolotów polskich

Powrót do strony głównej